Müstehcenlik Ne Demek? Müstehcenlik Suçu (TCK 226)

Müstehcen Ne Demek ve Suçun Basit Halleri

Kanun koyucu, eylemin ağırlığına ve kullanılan materyalin türüne göre müstehcenliği farklı fıkralar altında tasnif etmiştir. Adliye koridorlarında ve savcılık soruşturmalarında sıkça telaffuz edilen müstehcen ne demek kavramının karşılığı, failin fiiline göre “basit” veya “nitelikli” olarak ikiye ayrılır. TCK 226’nın 1. ve 2. fıkraları, doğrudan doğruya çocukların kullanılmadığı ancak ahlaka aykırı materyallerin kanuna aykırı şekilde dolaşıma sokulduğu basit müstehcenlik hallerini düzenler.

TCK 226/1 uyarınca altı aydan iki yıla kadar hapis cezası gerektiren suçun maddi unsurları şunlardır:

• Müstehcen ürünleri (dergi, CD, dijital veri) çocuklara vermek, göstermek veya içeriklerini onlara okumak.
• Bu tarz içerikleri çocukların rahatlıkla girebileceği, görebileceği (parklar, okul çevreleri, açık internet siteleri) yerlerde alenen sergilemek.
• Yetişkinlere yönelik müstehcen ürünleri, içeriği açıkça görünecek (poşetlenmemiş, kapaklanmamış) şekilde satışa sunmak.
• Bu materyallerin yasal satış yerleri (özel bayiler) dışında satışını yapmak veya reklamını yayınlamak.

Bu basit hallerde suçun mağduru tüm toplumdur. Fail, müstehcen içeriği üretmemiş sadece dağıtmış, çocuklara göstermiş veya aleniyet kazandırmış olsa dahi kanun lafzı gereği cezalandırılır. Maddenin ikinci fıkrasında ise suçun basın ve yayın yoluyla işlenmesi (televizyon, gazete, radyo) cezayı artıran nitelikli bir hal olarak öngörülmüş; bu yolla yayın yapan veya aracılık edenlerin üç yıla kadar hapis cezası alacağı hükme bağlanmıştır.

Nitelikli Bir İhlal Olarak Müstehcenlik Suçu ve Dijital Ağlar (TCK 226/3)

Teknolojinin gelişmesi, akıllı telefonların ve mesajlaşma uygulamalarının yaygınlaşması, suçun işleniş biçimlerini kökten değiştirmiştir. Bilhassa çocukların dahil olduğu veya dahil edildiği materyaller söz konusu olduğunda, kanun koyucu son derece katı, tavizsiz ve ağır cezalar öngören yasal mekanizmalar kurmuştur. TCK madde 226’nın 3. fıkrası, en çok ceza davasına konu olan ve 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezasını gerektiren en ağır müstehcenlik suçu türünü tanımlar.

Bu fıkra kapsamında suçun oluşma şekilleri iki farklı fiil grubuna ayrılır:

• Üretimde Çocukları Kullanmak: Fıkranın ilk cümlesi; çocukların, temsili çocuk görüntülerinin veya çocuk gibi görünen kişilerin müstehcen üretimlerde kullanılmasını cezalandırır.
• Ürünün Dolaşımı ve Depolanması: Fıkranın ikinci cümlesi; bu içeriklerin ülkeye sokulması, satılması, internet üzerinden nakledilmesi, başkalarına sunulması veya sadece şahsi bilgisayarlarda depolanıp bulundurulmasını yaptırıma bağlar.

Günümüz yargı pratiğinde en büyük yanılgı, bu suçun profesyonel stüdyolarda veya ticari amaçla işlenmesi gerektiği yönündeki hatalı düşüncedir. Yargıtay uygulamaları, ticari kasıt veya profesyonel üretim şartı aramaz. Ergenlik çağındaki kişilerin kendi aralarında mesajlaşma uygulamaları (WhatsApp, Telegram) üzerinden yolladıkları müstehcen fotoğraflar dahi teknik olarak “üretimde çocuğun kullanılması” kabul edilir. Rızanın hukuken geçersiz olduğu bu tablo, Yüksek Mahkeme kararlarına şu şekilde yansımıştır:

[Yargıtay 18. Ceza Dairesi 10.10.2019 T. 2019/7009 E. 2019/14159 K.]

“…Buradaki müstehcen ürün kavramı ile müstehcenlik unsuru olarak çocuğun kullanıldığı resim, film, video, fotoğraf, grafik, imge, heykel, çizgi film, animasyon gibi görsel veya sesli ürünler ile şarkı sözü, roman, hikaye gibi yazılı ürünleri ifade etmektedir. Bu konuda bir sınırlama söz konusu değildir. Çocuğun bu müstehcen ürünün üretilmesinden haberinin ya da rızasının olup olmamasının da bir önemi yoktur.

Bunun yanında suçun unsurlarının oluşması bakımından müstehcen ürünlerin izlenmesi, izlettirilmesi, satılması ve dağıtılması gibi bir zorunluluk da söz konusu değildir. Bu müstehcen ürünlerin hiç izlenmemiş olması ya da bireysel amaç için üretilmiş olması da sonucu değiştirmeyecektir.

…yaşı küçük mağdurla arkadaşlık kurduğunu söyleyerek devamında “bana göbeğe kadar çıplak fotoğrafını gönderdi… en az otuz saniye olmak üzere 15 adet ten fazla video gönderdi” şeklindeki ikrarı karşısında, eylemin bir bütün halinde aynı Kanunun 226/3- ilk cümlesindeki müstehcen görüntülerin üretilmesinde çocukların kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.”

İçtihattan açıkça anlaşılacağı üzere, mağdur çocuğun kendi bedeni üzerinde tasarrufta bulunarak fotoğrafını bizzat yollamış olması eylemi suç olmaktan çıkarmaz. Karşı taraf, bu materyali elde etmekle (telefonuna kaydetmekle) üretimin bir parçası sayılır.

Müstehcenlik Ne Demek: Üretim ve Fikri İçtima

Ceza yargılamalarında bir eylemin tam olarak hangi kanun maddesini ihlal ettiğinin belirlenmesi (suç vasfının tayini), sanığın alacağı cezayı doğrudan belirleyen en kritik aşamadır. Hukuki açıdan müstehcenlik ne demek sorusu ile özel hayatın gizliliğinin ihlali (TCK 134) arasındaki ince çizgi, failin kastına, mağdurun yaşına ve elde edilen materyalin niteliğine göre şekillenir. Bir yetişkinin rızası olmadan çıplak görüntüsünün çekilmesi TCK 134’ü ihlal ederken, görüntüdeki kişinin 18 yaşından küçük (çocuk) olması eylemi tamamen başka bir boyuta, TCK 226/3’e taşır.

Türk Ceza Kanunu’nun 44. maddesi, “farklı neviden fikri içtima” kurumunu düzenler. Bu kurala göre; failin tek bir eylemi ile birden fazla farklı suç ortaya çıkıyorsa, faile her bir suçtan ayrı ayrı değil, yalnızca en ağır cezayı gerektiren suçtan ceza verilir. Çocukların dahil olduğu cinsel içerikli görüntülerin kaydedilmesi, aynı anda hem TCK 134’ü (Özel Hayatın İhlali) hem de TCK 226/3’ü (Çocukların Müstehcenlikte Kullanılması) ihlal eder. Ancak TCK 226/3’ün yaptırımı çok daha ağırdır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu, mağdur çocuğun rızası olsa dahi üretimin gerçekleştiği durumlarda fikri içtima kuralının nasıl uygulanacağını son derece detaylı bir kararla içtihat haline getirmiştir:

[Yargıtay Ceza Genel Kurulu 08.11.2023 T. 2019/216 E. 2023/591 K.]

“…15 yaşından büyük, 18 yaşından küçük katılan ile girdiği cinsel ilişkiyi kayda alan, katılanın çıplak fotoğraflarını çeken ve katılanın rızası olmaksızın bu kayıtları cep telefonu hafızasında saklayan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 226. maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesindeki müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin üretiminde çocukların kullanılması suçunu oluşturduğu ve hukuki anlamda tek olan fiili ile birden fazla suç oluştuğundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesi uygulanmak suretiyle oluşan suçlardan en ağır cezayı gerektiren aynı Kanun’un 226. maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ceza tayin edilmesi gerektiği kabul edilmelidir.”

Ceza Genel Kurulunun bu bağlayıcı kararı, üretim kavramının salt profesyonel sektörel üretim olmadığını; bir cep telefonuyla kişisel amaçla çekilen videoların dahi “üretimde çocuğu kullanmak” suçu kapsamında değerlendirileceğini kesinleştirmiştir. Sanıkların veya şüphelilerin, hukuki savunmalarında rızaya sığınmaları bu bağlamda yargı nezdinde geçerli bir hukuka uygunluk sebebi sayılmayacaktır.

Dijital Deliller ve Yargılama Sürecinde Müstehcen Nedir Sorusunun İspatı

Müstehcenliğe ilişkin soruşturmaların tamamına yakını dijital deliller üzerinden yürütülmektedir. İnternet geçmişi, hard disk içerikleri, bulut depolama alanları, WhatsApp yedekleri ve e-posta eklentileri bu suçun ispatında kullanılan yegane araçlardır. Ceza Muhakemesi Hukukunda müstehcen nedir sorusunun cevabı sadece eylemin kanundaki tanımı değil; o eyleme dair dijital materyalin hukuka uygun yöntemlerle elde edilip edilmediğidir. Hukuka aykırı yöntemlerle, yasal arama kararı sınırları aşılarak elde edilen hiçbir delil, yargılamada sanık aleyhine kullanılamaz (Zehirli Ağacın Meyvesi Zehirlidir ilkesi).

Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK), bilgisayarlarda, bilgisayar programlarında ve kütüklerinde yapılacak aramaları sıradan ev veya iş yeri aramalarından kesin çizgilerle ayırmıştır. CMK madde 116 uyarınca alınan “genel arama kararı”, kolluk kuvvetlerine evin içinde arama yapma yetkisi verir ancak bilgisayarın şifresini kırarak veya bilgisayar kasasını açarak içindeki verileri inceleme yetkisi vermez. Bilgisayar içeriklerinin taranabilmesi, imajının alınabilmesi ve incelenebilmesi için mutlaka CMK madde 134 kapsamında verilmiş özel bir “bilişim araması” mahkeme kararı bulunmak zorundadır. Aksi takdirde ele geçirilen materyaller tamamen hukuka aykırı hale gelir. Yargıtay’ın bu yöndeki hassasiyeti, savunma makamı için en hayati argümandır:

[Yargıtay 4. Ceza Dairesi 27.06.2022 T. 2022/4812 E. 2022/16075 K.]

“…suç tarihi itibarıyla başka surette delil elde etme imkânının bulunmaması halinde CMK’nın 134 maddesi uyarınca bilgisayar ve bilgisayar kütükleri üzerinde arama yapılmasına ve elkonulmasına dair verilmiş bir karar bulunmadığı, bu suretle CMK’nın 134. maddesi hükümlerine riayet edilmeyerek bilgisayar kütüklerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması,

bilgisayar kasasına ait hard diskte hukuka aykırı yapılan bu arama ve el koyma sonucu elde edilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun gözetilmemesi, …hem çocukların kullanıldığı cinsel içerikli görüntülerin bulunduğunun tespiti,

hem de bu görüntülerde hayvanların ve doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışların tespiti halinde ise, her ne kadar sanığın eylemleri TCK.nın 226/3. maddesinin son cümlesi ve 226/4. maddesindeki iki ayrı suçu oluştursa da, TCK.nın 44. maddesinde tanımlanan fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı öngören TCK nın 226/3.maddesinin son cümlesinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.”

Bilişim sistemlerindeki dijital delillerin mahiyeti, kime ait olduğu, internetten mi indirildiği yoksa iradi olarak mı üretildiği gibi hususlar, yalnızca siber suçlar konusunda uzman yeminli bilirkişiler tarafından tespit edilmelidir. Bilişim araması kararı olmadan elde edilen delillere dayanılarak hazırlanan iddianameler usule aykırıdır ve sanık müdafiinin mahkemeye sunacağı ilk savunma itirazı bu dijital hukuka aykırılık üzerine kurulmalıdır.

OnlyFans, Instagram Abonelikleri ve Müstehcenlik Suçu

Son dönemde Türkiye’de, dijital içerik platformları (OnlyFans, Patreon) ve sosyal ağlardaki (Instagram abonelik sistemi, ücretli Telegram grupları) içerik üreticilerine yönelik yoğun bir müstehcenlik suçu soruşturması dalgası yaşanmaktadır. Ceza hukuku camiasında bu operasyonlar, kanunun dijital çağa uyarlanması ve yorumlanması hususunda derin bir hukuki ihtilafa yol açmıştır.

Tartışmanın temelinde ceza hukukunun en temel direği olan “suçta ve cezada kanunilik” ilkesi ile “aleniyet” (herkese açıklık) kavramı yatmaktadır.

Soruşturma makamları (Savcılıklar); bu platformlar üzerinden ücret karşılığı paylaşılan cinsel içeriklerin, TCK 226/1-d (satışa mahsus yerler dışında satışa arz etme) ve TCK 226/2 (basın ve yayın yoluyla yayma) kapsamında kaldığını iddia etmektedir. İddia makamlarına göre internet, doğası gereği kitlelere ulaşan bir mecra olduğundan, içeriğin ücretli olması onun yayılma kastını ortadan kaldırmaz ve genel ahlakı doğrudan ihlal eder.

Buna karşılık savunma makamları ve doktrindeki ağır basan hukuki görüş, bu yaklaşımın kanunun aleyhe genişletici yorumlanması (kıyas) yasağına aykırı olduğunu savunmaktadır. Hukuki açıdan müstehcen ne demek sorusunun sınırları çizilirken, içeriğe ulaşan kitlenin “rıza” ve “tercih” unsuru göz ardı edilemez. OnlyFans veya Instagram abonelik sistemlerinde içerikler açık (aleni) bir şekilde sergilenmemektedir. Bu içerikler; kredi kartı sahibi olan, yaş doğrulamasından geçen ve kendi hür iradesiyle ücret ödeyen yetişkinlere “kapalı bir ağ (ödeme duvarı)” arkasında sunulmaktadır.

Yetişkinlerin özel bir çaba ve ücret harcayarak girdiği bu kapalı alanlarda, rızası dışında materyale maruz kalan bir “kamu” veya korunması gereken bir “çocuk” bulunmamaktadır. Rızaya dayalı, şifreli ve izole bir dijital paylaşımın aleniyet unsuru taşımadığı, bu sebeple TCK 226 kapsamında cezalandırılmasının özel hayatın gizliliğine ve ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale olduğu şiddetle savunulmaktadır.

Sıkça Sorulan Sorular (SSS)

Türk Ceza Kanunu Kapsamında Müstehcenlik Nedir ve Şikayete Tabi midir?

Ceza hukuku doktrininde müstehcenlik nedir sorusuna verilen temel yanıt; toplumun genel ahlakını, ar ve haya duygularını ihlal eden, cinsel arzuları istismar maksadıyla üretilmiş görsel, işitsel veya yazılı materyallerin kanuna aykırı şekilde dolaşıma sokulmasıdır.

Türk Ceza Kanunu’nun 226. maddesinde düzenlenen bu suç, kişilere karşı işlenen suçlar bölümünde değil, “Topluma Karşı Suçlar” bölümünde yer almaktadır. Bu yasal tasnif gereği, müstehcenlik eylemleri takibi şikayete bağlı suçlar kategorisinde değildir. Suçun işlendiğine dair kolluk kuvvetlerine veya savcılığa ulaşan en ufak bir ihbar, doğrudan (re’sen) kamu davası açılması için yeterlidir. Soruşturma aşamasında şikayetten vazgeçilmesi, kamu davasının düşmesine veya ceza yargılamasının sona ermesine kesinlikle hukuki bir etki etmez.

Hukuki Açıdan Müstehcen Ne Demek ve Sanat Eserleri Suç Kapsamına Girer mi?

Kavramsal boyutta müstehcen ne demek sorusu mahkemelerce değerlendirilirken, içeriğin taşıdığı amaca ve hedef kitleye bakılır. Salt çıplaklık içeren her materyal hukuken müstehcen kabul edilemez. TCK 226. maddesinin 7. fıkrası, ifade özgürlüğünü ve bilimsel/sanatsal üretimi korumak adına çok net bir hukuka uygunluk sebebi öngörmüştür. Buna göre; bilimsel nitelik taşıyan tıbbi yayınlar, ansiklopediler veya akademik eserlerde yer alan cinsel içerikli anatomik görseller suç teşkil etmez. Benzer şekilde, çocukların ulaşması engellenmek şartıyla sanatsal ve edebi değeri olan eserler (örneğin resim sergilerindeki heykeller veya edebi romanlar) müstehcenlik kapsamı dışında tutulmuştur. Ancak çocukların kullanıldığı materyaller (TCK 226/3), sanatsal veya bilimsel amaç iddiasıyla dahi hiçbir şekilde yasal korumadan faydalanamaz.

Şahsi Bilgisayarda veya Telefonda Sadece Görüntü Bulundurmak Müstehcenlik Suçu Oluşturur mu?

Vatandaşlar arasında en çok merak edilen ve hukuki sınırları en çok karıştırılan hususlardan biri de bulundurma (depolama) eylemidir. Yetişkinlerin kendi aralarında rızaya dayalı olarak ürettikleri veya ticari olarak yasal yollardan satın aldıkları olağan pornografik görüntüleri şahsi telefon veya bilgisayarlarında bulundurmaları kural olarak suç değildir. Ancak yasadışı içerikler söz konusu olduğunda müstehcenlik suçu derhal devreye girer.

Şahsi bilgisayarınızda depoladığınız veya WhatsApp yedeklerinizde bulunan materyallerin içinde; çocuklar, hayvanlar, ölü bedenler veya şiddet içeren doğal olmayan cinsel eylemler varsa, bu görüntüleri kimseye yollamamış ve sadece kendiniz için depolamış olsanız dahi TCK 226/3 ve 226/4 uyarınca beş yıla kadar hapis cezası ile yargılanırsınız. Yargıtay içtihatlarında da vurgulandığı üzere, bulundurma suçunda failin görüntüleri izlemiş olması dahi şart aranmaz; dijital ortamda mülkiyetin (zilyetliğin) sağlanması suçun oluşumu için yeterlidir.

Çocukların Karıştığı Olaylarda Yargıtay’a Göre Müstehcenlik Ne Demek ve Rıza Geçerli midir?

Ergenlik çağındaki gençlerin (15-18 yaş) kendi aralarında sosyal medya veya mesajlaşma uygulamaları üzerinden birbirlerine çıplak fotoğraf veya video yollamaları, ceza adalet sisteminde giderek büyüyen bir sorundur. Hukuki bağlamda müstehcenlik ne demek hususu değerlendirilirken failin yaşı değil, görüntüdeki mağdurun yaşı esas alınır. Çocuğun (18 yaş altı her birey) kendi hür iradesiyle fotoğrafını çekip bir başkasına yollaması, o eylemi suç olmaktan çıkarmaz.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında açıkça belirtildiği üzere, çocukların bu konudaki rızası hukuken mutlak surette geçersizdir. Görüntüyü talep eden, kaydeden ve telefonunda tutan kişi, “müstehcen ürün üretiminde çocukları kullanmak” gibi son derece ağır (5 ila 10 yıl arası hapis cezası öngören) bir yaptırımla karşı karşıya kalır. Failin yaşının da küçük olması (suça sürüklenen çocuk statüsü) eylemi suç olmaktan çıkarmaz, yalnızca ceza miktarında yasal indirim uygulanmasını gerektirir.

Hukuka Aykırı Arama (CMK 134) İhlali ile Elde Edilen Delillerle Ceza Verilebilir mi?

Ceza Muhakemesi Hukukunun en temel evrensel kuralı, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen bulguların mahkeme önünde “delil” vasfı taşıyamamasıdır. Müstehcenliğe ilişkin operasyonlarda polis ekiplerinin şüpheliye ait evde yaptığı genel arama (CMK 116), evdeki bilgisayar kasasına, cep telefonuna veya hard diske el konulup içindeki şifreli verilerin incelenmesi için yasal olarak yeterli değildir.

Bilgisayar kütüklerinde inceleme yapılabilmesi için Sulh Ceza Hakimliğinden “CMK 134. madde uyarınca Bilişim Sistemlerinde Arama ve Elkoyma Kararı” alınması zorunludur. Eğer dosyada müstehcen nedir sorusuna konu olan dijital materyaller bu özel karar alınmaksızın bilgisayarın incelenmesiyle bulunmuşsa, ortada mutlak bir hukuka aykırı delil var demektir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin bozma kararlarında kesin bir dille hükmettiği üzere, hukuka aykırı elde edilen bu dijital delillere dayanılarak hiçbir sanık hakkında mahkumiyet kararı verilemez ve derhal beraat kararı tesis edilmesi gerekir.

OnlyFans ve Instagram Abonelik Sistemlerinde İçerik Üretmek Müstehcenlik Suçu mudur?

Bu konu, günümüz ceza hukuku pratiğinin en sıcak tartışma alanıdır. Soruşturma makamları, söz konusu dijital platformlarda ücret karşılığı cinsel içerik satılmasını TCK 226/1 (yetkisiz yerlerde satışa arz) ve TCK 226/2 (basın ve yayın yoluyla yayma) kapsamında müstehcenlik suçu olarak değerlendirerek operasyonlar düzenlemektedir. Ancak ceza hukuku doktrininde ve savunma pratiğinde; bu içeriklerin kapalı bir ödeme duvarı arkasında tutulması ve yalnızca kendi hür iradesiyle ücret ödeyen yetişkinlere sunulması sebebiyle, eylemin bu kanun maddesi kapsamına girmeyeceği şiddetle savunulmaktadır. 

Şifreli veya Ücretli Platformlarda “Aleniyet” Unsuru Neden Önemlidir? Hukuken Müstehcen Ne Demek?

Ceza kanunları yorumlanırken müstehcen ne demek sorusunun yasal sınırları, içeriğin toplumun genelini etkileyip etkilemediğiyle (aleniyet) belirlenir. Ücretli abonelik sistemlerinde (Örn: Patreon, Instagram Abonelere Özel) içerikler internetin geneline açık şekilde sergilenmez. Sadece kredi kartı kullanan, yaş teyidinden geçen ve sisteme giriş yapan yetişkinlere izole bir ağda sunulur. Dolayısıyla rızası olmayan bir kamunun veya çocukların tesadüfen bu içeriğe maruz kalması teknik olarak mümkün değildir. Bu kapalı sistem paylaşımlarına hukuken “aleniyet” atfetmek, kanunun sanık aleyhine genişletilerek yorumlanması (kıyas yasağı) anlamına gelecektir. 

Sonuç

Türk Ceza Kanunu’nda düzenlenen müstehcenlik ihlalleri, salt ahlaki birer tartışma konusu olmaktan çıkmış; bilişim çağının getirdiği riskler doğrultusunda siber suçlar kategorisinin en ağır yaptırımlı maddelerinden birine dönüşmüştür. İnternet kullanımının, sosyal ağların ve anlık mesajlaşma platformlarının kontrolsüz büyümesi, özellikle çocukların dijital istismara açık hale gelmesine yol açmıştır. Yasa koyucu ve Yargıtay, bu tehlikenin boyutlarını dikkate alarak “üretim”, “bulundurma” ve “doğal olmayan yollar” kavramlarını olabildiğince sert ve tavizsiz bir şekilde yorumlamaktadır.

Kişisel bir telefon hafızasında veya bulut depolama servisinde bulundurulan tek bir dijital dosya, kişileri 10 yıla varan hapis cezalarıyla, ağır adli para cezalarıyla ve mesleki hak yoksunluklarıyla karşı karşıya bırakabilmektedir. Yargılama süreçlerinde eylemin özel hayatın gizliliğini ihlal mi, yoksa müstehcenlik mi olduğu hususundaki fikri içtima kuralları ile bilişim sistemlerindeki dijital delillerin (CMK 134) hukuka uygunluğunun denetlenmesi; ceza dosyalarının kaderini tayin eden en kritik usul işlemleridir.

Dijital verilerin teknik analizi, bilirkişi raporlarının denetlenmesi ve haksız yere suçlanan kişilerin masumiyet karinesinin korunması, ancak yüksek teknik bilgiye dayalı ve titizlikle yürütülen bir ceza hukuku savunması ile mümkündür.